Колумна на Фросе Тумановска ХР менаџер во Premium Service Inc
Дали се сеќавате на вицот за HR менаџерот кој починал и отишол во рајот?
Свети Петар го пречекал и му рекол: „Мораш да поминеш еден ден во рајот и еден ден во пеколот, а потоа одлучи каде сакаш да останеш засекогаш.“ Прво, HR менаџерот отишол во пеколот – каков рај! Голф терен, вкусна храна, неверојатна атмосфера – опкружен со пријатели, поранешни колеги и директори, сите добро облечени, среќни и возбудени што го гледаат. Потоа, поминал еден ден во рајот – мирен, спокоен, лебдеејќи на облаци, свирејќи на харфа. Убаво, но… не толку возбудливо! Кога дошло време да избере, HR менаџерот рекол: „Рајот е прекрасно место, но многу поубаво си поминав во пеколот. Го избирам пеколот.“ Но, кога се вратил, ништо не било исто – немало голф терен, немало гозба, само пустелија полна со ѓубре. Неговите пријатели изгледале исцрпено, облечени во партали, собирајќи ѓубре. Збунет, се свртел кон ѓаволот, кој едноставно се насмевнал и рекол: „Eeee ама, вчера беше Recruiting Day. Денес си вработен.“
И тоа е токму проблемот во многу компании. Вработувањето е спектакуларно – црвен тепих, топло добредојде, подароци, тимски ручек – но што се случува потоа?
Што ја прави разликата помеѓу добро и лошо вработување?
Вработувањето не е само „ден за регрутирање“ – тоа е процес кој трае 30, 60, па дури и 90 дена. Ова е кога вработените одлучуваат дали го направиле вистинскиот избор и дали компанијата навистина живее во согласност со своите вредности.
- Јасни очекувања од првиот ден – Новите вработени треба да знаат што се очекува од нив, но и што можат да очекуваат од компанијата.
- Водство низ процесот – Никој не сака да се чувствува изгубено. Доброто вработување вклучува менторство, структура и поддршка за полесна адаптација.
- Градење на односи – Луѓето не остануваат во компанија само поради платата; тие остануваат поради културата, колегите и чувството на припадност.
- Континуирана комуникација – Редовните проверки по првиот ден, првата недела и првиот месец се клучни за да се разбере како се чувствуваат новите вработени.
- Обука и развој – Ако сакаме вработените да успеат, треба да обезбедиме ресурси за учење, можности за раст и мотивација за развој.
- Важно е и отпуштањето – Начинот на кој луѓето ја напуштаат компанијата зборува исто толку за нејзината култура како и начинот на кој се пречекани.
Вработувањето не треба да биде само „еден ден на црвениот тепих“. Вистинското искуство на вработениот е она што следи потоа.
Да, првиот впечаток е важен, но долгорочното искуство е уште поважно. Да создадеме работна средина во која вработените не само што се чувствуваат ценети на првиот ден – туку и секој ден!Тоа е наша обврска како HR-и.
