Колумна на Трајанка Ќимова Специјалист за човечки ресурси
Живееме во време кога зафатеноста стана симбол на вредност.
Ако си постојано достапен, ако одговараш на секој повик, ако решаваш сe тоа не значи дека си успешен.
Тоа е илузија. Илузија што те троши, а не те гради.
Често го гледаме ова како нормално. Но реалноста боли.
Ако телефонот ѕвони и чувствуваш дека мораш да се јавиш тоа не е контрола. Тоа е зависност.
Ако мислите ти се на работа додека си на викенд, додека уживаш со семејството или пријателите тоа не е одговорност. Тоа е токсичен систем што не може да преживее без тебе.
Вистинскиот бизнис има структура, процеси и луѓе што знаат што прават кога ти не си таму.
Се друго е хаос што се одржува на сила.
И тие што се обидуваат да бидат супер-херои се само изморени робови на сопствениот хаос.
Многу луѓе се навикнати да бидат октопод да решаваат се, да бидат присутни во секој процес.
Со тек на време, тоа почнува да изгледа нормално. Но тоа не е нормално. Тоа е болест на системот.
Силата на еден систем се мери со тоа колку добро функционира без твоето постојано присуство.
Да работиш повеќе од сите не значи дека градиш нешто трајно.
Да се обврзуваш со секој повик и секоја задача не е мерило за успех. Тоа е знак дека системот е слаб, а ти си изгорен.
Можеш да работиш повеќе од сите.
Можеш да трчаш по резултати без пауза.
Можеш да решаваш проблеми што не се твоја работа.
Но, ако немаш мирен сон нешто е многу погрешно.
Ако здравјето ти е последно и тоа е погрешно.
Ако се губиш себеси во процесот тоа не е успех. Тоа е само цена што ќе ја плати твоето тело и твојата душа.
Добро поставен бизнис значи дека можеш да се исклучиш без страв.
Значи дека тимот функционира без постојана контрола.
Значи дека процесите се појасни од импровизацијата.
И, најважно, значи дека имаш време за живот, а не само за работа.
Нормално е да имаш викенд.
Нормално е да имаш време за семејството.
Нормално е да не одговараш на секој повик веднаш.
Тоа не е луксуз. Тоа е зрел систем.
Тоа е систем што те прави човек, не робот.
Вистинската вредност на еден бизнис не е во тоа колку те троши.
Вистинската вредност е во тоа колку ти создава простор да функционираш како човек не само како ресурс.
И вистината е сурова: ако твојот свет се врти само околу зафатеност, замор и решавање на туѓ хаос ти не градиш успех.
Ти градиш исцрпеност.
И на крај, најтешката вистина: ако продолжиш вака, ќе дојде ден кога ќе се погледнеш во огледало и нема да препознаеш кој си.
Сите оние успеси ќе изгледаат празно. Твоето здравје ќе биде нарушено, твојата енергија ќе биде уништена, а твојот живот одземен.
Системот што не функционира без тебе ќе те уништи пред да сфатиш дека тоа е твоја вина, затоа што дозволи да се смета за нормално.
Вистинскиот успех не боли. Вистинскиот успех не те троши.
Вистинскиот успех е кога можеш да дишеш, да живееш и да создаваш нешто што преживува и без тебе.
